« »
چهارشنبه نهم مرداد 1387
سه شنبه هشتم مرداد 1387
زندگي مثل پيانو است ،
دكمه هاي سياه براي غم ها و دكمه هاي سفيد براي شادي ها .
اما زماني ميتوان آهنگ زيبايي نواخت كه دكمه هاي سفيد و سياه را با هم فشار دهی
سه شنبه چهارم تیر 1387
مادر روزت مبارک
میلاد بهانه خلقت ، عصاره رحمت ، سر امد عصمت ،
بر دل های مشتاق نسیم رافت و
رفعت مبارک
سه شنبه هفتم خرداد 1387
ثانیه های لبریز
سلام امروز تولدمه
گفتم همینجا تو ی وبلاگ یه تولد کوچولو بگیرم دیگه......
واقعا خوش اومدین.......
می بینم که زحمت کشیدین....
ممنون
تولد تولد تولدم مبارک ........
مبارک مبارک تولدم مبارک.......
میام شمع ها رو فوت می کنم که صد سال زنده باشم......
دقیقه های دلتنگ ، ثانیه های لبریز
صدای پای خش خش ، دختر برگ و بهار
گل پونه های وحشی ، نسترنای بی تاب
نگاه آبی ِ عشق ، دختر مهر و مهتاب
پنجره ها رو وا کن ، گلا شدن سرخ آبی
تکیه بده به ابرا ، دلا شدن هوایی
با ریتم خیس بارون ، برقص میون باغچه
اُرکیده رو صدا کن ، برای خواب ِ طاقچه
تو حسرت ِ نگاتن ، پنجره ها ی دلتنگ
همنفس ی صداتن ، قناریای خوشرنگ
خورشید ماه بهار، ستاره وفرشته
زردی عطر لیمو ، تلخی آشنایی
چشمای جاده گریون ، صورت ی کوچه خیسه
ستاره تا ستاره ، شب از تو می نویسه
من بودم و تو بودی ، پرنده بود و پرواز
غزل ترانه می شد ، تو کوچه باغ آواز
تولده تولد مبارکه مبارک
دوشنبه سی ام اردیبهشت 1387
یا فاطمه زهرا
شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387
یک فنجان قهوه
چه غریب است نگاه ماه در شب
چه غریب است نگاه مادرم
در چارچوب حبس قاب عکسش
چه غریب است نگاه آسمانم
پیرهن تیره ی اطلس پود و زرباف
چه می ارزد میان تاریکی شبها
سکه ی نقره به دست کودکی کور،
چه می ارزد به عمری اینگونه نابود
چه غریب است نگاه خسته ی خاک
دست پینه بسته اش خالی از باد،
بازوانش ناتوان و بس نزار
چه غریب است، بی شرمی انسان ناپاک
شرم دختر هفت ساله ی بنای پیر
چه می ارزد در خیابانهای تزویر
عمر این لحظه به اندازه یک فنجان قهوه است
نمی ارزد به کامی و سخت تلخ است !
عبدالناصر صبوری
یک فنجان قهوه
14/2/86
01-تهران
سه شنبه سوم اردیبهشت 1387
سایه سار همیشه
سلام ای غروب غریبانه دل
سلام ای طلوع سحرگاه رفتن
سلام ای غم لحظه های جدایی
خداحافظ ای شعر شبهای روشن
خداحافظ ای قصه عاشقانه
خداحافظ ای آبی روشن عشق
خداحافظ ای قطره شعر شبانه
خداحافظ ای همنشین همیشه
خداحافظ ای داغ بر دل نشسته
تو تنها نمی مانی ای مانده بی من
تو را می سپارم به دلهای خسته
تو را می سپارم به مینای مهتاب
تو را می سپارم به دامان دریا
اگر شب نشینم اگر شب شکسته
تو را می سپارم به رویای فردا
به شب می سپارم تو را تا نسوزد
به دل می سپارم تو را تا نمیرد
اگر چشمه واژه از غم نخشکد
اگر روزگار این صدا را نگیرد
خداحافظ ای برگ و بار دل من
خداحافظ ای سایه سار همیشه
اگر سبز رفتی اگر زرد ماندم
خداحافظ ای نوبهار همیشه
سه شنبه بیستم فروردین 1387
دنبال تعمیر گاهم آخه....
سلام 
گیجم منگم خستم اصلا نمی دونم چه بهونه ی بی بهونه ایه که افتاده به
جونم فقط دلم می خواد بنویسم
انگار ضربه ی انگشت هام روی
کیبورد قشنگترین آهنگ دنیاست
۱ ۲ ۳ ......
تا چند بشمرم دوباره برمی گردم به همه ی روزهای بادبادک بازیم؟
به همون روزهایی که مامان رو مجبور می کردم سوار چرخ و فلکم کنه تا به
خورشید یه کوچولو نزدیکتر سلام کنم
به همون روزهایی که از دست مامان فرار می کردم و قایم می شدم
ومامان نقش بازی می کرد که مثلا نمی تونه پیدام کنه ولی چرا الان همه
زود پیدام می کنن؟
رسم قایم باشک یادم رفته یا آدمها زرنگ شدن؟
دلم می خواد بازم با بابا بازی کنم بابا بگه هرکی زودتر اون یکی رو بگیره
برنده است و من همیشه زودتر بابا رو می گرفتم و از ته دل می خندیدم
و الان این روزگاره که از من قویتر شده
دلم اتل متل توتوله می خواد من پاهام و دراز کنم و شعر بخونم شعر بخونم
شعر بخونم کاشکی انقدر شعر می خوندم که آهنگ مزخرف روزگار
گوشهام رو پر نکنه 
بهم نگید نا امیدم نگید به زندگی سیاه نگاه می کنم زندگی منم روزهای
آفتابی زیاد داشته حتی بیشتر از روزهای بارونی اما من عاشق رنگین
کمونی بودم که بعد از روزهای بارونی توی دلم خونه کنه اما دریغ .....
اسمش حکمته مصلحته یا دیوونگی نمی دونم اما این روزها اشک و لبخندم
از هم سبقت می گیرن و من توی رقابت ناجوونمردانشون گیر کردم
می بینید
چقدر خودخواه شدم تقصیر رو انداختم گردن اونها اینو از
زندگی آدمها یاد گرفتم همیشه خوبیها مال ماست و بدی ها دستپخت بقیه
آدمها میان می خندن گریه می کنن عاشق می شن فراموش می کنن و یه
روزی هم می رن منم یکی از اونها پس با قانونهاشون زندگی می کنم
قانون هایی که دل آدم ها رو هم پنچر گیری می کنن 
شما یه تعمیر گاه خوب سراغ ندارید
دلم به روغن سوزی افتاده
پنجشنبه یکم فروردین 1387
سال نو مبارک
یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386
خاطره
دلم گرفته فراوووووووووووووووووووووووووووووووون
به خاطر ۲۸ بهمن پارسال در صورتی که ۲۴ بهمن یکی
از زیبا ترین و به یاد موندنی ترین روز زندگیم بود
یکی از بدترین روزا ...... الانم سالگردشه
از همه بدتر همین جمعه ای که گذشت دل یکیو
بدجوری شکوندم
خیلی کاره بدی کردم 
آخرش حقیقت تلخه
امیدوارم هیچ کس خاطره بدی در ذهنش نداشته باشه
من در این کلبه خوشم تو در آن اوج که هستی خوش
باش من به عشق تو خوشم تو به عشق هرکه هستی
خوش باش.
عاشق آن نيست كه براي عشقش در سرما آتش روشن كند عاشق آن
است كه كتش را بدهد به عشقش ، خودش سرما بخورد و 6 تا آمپول بزنه
تا ديگه از اين غلط ها نكنه
تقدیم به ؟؟؟؟
