تو این چند روز تو فکر بودم ، تو فکر های خوب که نه ، خوبیی نبود که به آن فکر کنم ، همه

اش بد . به او فکر می کردم

قلب تنهاشو تو دستش گرفت با گامی سنگین راه افتاد ، می خواست نره ولی می رفت همه

 حرف ها سرد شده بود ، ناراحت بود ، می خواست با حرفاش گرما تولید کنه اما این گرما

باعث آب شدنش شده بود ، احساس کرد کوچک شده  او به گدایی عادت نداشت ولی گدایی

 کرد

امروز می خواست بره جبران کنه  ، اون می دونست تنهاست ولی می خواست باور  نکنه ،

او با هم بودن را گدایی کرد و شکسته شد ....

نمی دانست به کجا تعلق دارد خیلی دنبالش گشتم تا پیداش کنم ، ولی افسوس نبود

اما افسوس با باد پاییزی رفته بود .   او نبود ... او نبود ...